-    Generalizacja - termin oznaczający uogólnienie (uproszenie), w kartografii polega to na selekcji treści mapy podczas jej opracowywania.
-    Orbita - tor po którym porusza się ciało niebieskie takie jak planeta, kometa lub satelita (np. Księżyc wokół Ziemi), może mieć kształt elipsy, paraboli lub hiperboli.
-    Poziomica - to linia łącząca punkty o tej samej wysokości.
-    Szelf - jest częścią kontynentu zalaną przez wody oceanów. Sięga średnio do głębokości 200 m p.p.m. i przechodzi następnie w stok kontynentalny.
-    Ryft - to głęboki rów tektoniczny, odznaczający się bardzo intensywnym wulkanizmem i sejsmiką, występują na kontynentach i w oceanach, gdzie są miejscami stałego dopływu lawy bazaltowej, która tworzy nową oceaniczną skorupę oceaniczną.-    Trylobity - to gromada kopalnych stawonogów żyjąca w okresie kambru, stanowiąca skamieniałości przewodnie.
-    Denudacja - to proces erozji, który polega na wyrównywaniu wyniosłości terenu na powierzchni Ziemi do poziomu morza.
-    Glacjał - inaczej okres zlodowacenia, w skutek wzrostu ilości opadów i ochładzania się klimatu dochodzi do powstawania lodowców lub do powiększania się ich zasięgu terytorialnego.
-    Moho - jest to granica nieciągłości między bazaltową strefą litosfery a zewnętrznym płaszczem Ziemi odkryta w 1909 roku przez Mahorovicicia.
-    Ekliptyka - to wielkie koło na sferze niebieskiej, wzdłuż którego obserwuje się pozorny ruch Słońca, nachylona jest do płaszczyzny równika niebieskiego pod kątem 23o27'.
-    Cumulus - pojęcie meteorologiczne oznaczające chmury kłębiaste (w skrócie Cu), posiadają ciemną podstawę i wysoko rozbudowaną strukturę składającą się z białych kłębów.
-    Cumulonimbus - w skrócie Cb, to chmury kłębiasto-deszczowe, które to najczęściej tworzą burze z wyładowaniami elektrycznymi, posiadają płaskie podstawy i nie rzadko osiągają kilkanaście kilometrów wysokości.
-    Geoida - jest to powierzchnia pokrywająca się z powierzchnią mórz i oceanów Ziemi, która jest umownie przedłużona pod powierzchnią lądów, to kształt geometryczny, który ma w jak najlepszym stopniu przypominać kształt Ziemi.
-    Tsunami - są to fale morskie lub oceaniczne, które osiągają ogromne prędkości na otwartych przestrzeniach i duże wysokości podczas zbliżania się do lądów, wywoływane są zazwyczaj trzęsieniami ziemi i wybuchami wulkanów.
-    Granica wiecznego śniegu - to taka wysokość nad poziom morza, powyżej której opad śniegu nagromadzony podczas roku nie ulega stopieniu podczas okresu lata, najwyżej granica ta położona jest w strefach zwrotnikowych, stopniowo obniżając się w kierunku biegunów.
-    Morena - to materiał skalny, który został przetransportowany a następnie osadzony przez lodowiec, w zależności od genezy możemy wyróżnić moreny czołowe, boczne i denne.
-    Smog - to mieszanina mgły z cząstkami zanieczyszczeń pochodzących głównie ze spalin samochodowych, która powstaje głównie rankami nad wielkimi ośrodkami miejskimi i przemysłowymi.
-    Rędziny - typ gleb o dużej żyzności, które powstają ze zwietrzałych skał wapiennych, takich jak wapienie, gipsy, margle czy dolomity.
-    Barchany - rodzaj wydm o kształcie półksiężyca, zwrócona wypukłą stroną w kierunku skąd wieje wiatr.
-    Antyklina - pojęcie geologiczne, które oznacza wypukły fałd, którego centralna część jest zbudowana ze skał starszych niż skrzydła tego fałdu (tzw. siodło).
-    Synklina - przeciwieństwo antykliny, to wklęsły fałd, którego jądro zbudowane jest ze skał młodszych niż skrzydła tego fałdu.
-    Mapa - obraz powierzchni Ziemi lub jej części przedstawiony na płaszczyźnie według odpowiedniego odwzorowania kartograficznego, w skali, za pomocą umownych znaków graficznych.
-    Skala - jest to stosunek odległości na mapie do odległości w terenie, możemy ją podzielić na skale liczbową, mianowaną i liniową.
-    Wiatr - top poziomy ruch powietrza wywołany różnicą ciśnień, wiejący od wyżu do niżu.
-    Pasaty - wiatry wiejące przez cały rok od stałych ośrodków wysokiego ciśnienia na zwrotnikach do stałego ośrodka niżowego na równiku, z kierunku północno-wschodniego.
-    Monsuny - wiatry okresowo zmieniające swój kierunek, latem wieją z morza na ląd przynosząc duże ilości opadów, a zimą z lądów nad morze (pora sucha), typowym obszarem ich występowania jest Azja południowo-wschodnia.
-    Bryzy - typowe wiatry wiejące w pasie wybrzeży, dniem z morza nad ląd, a w nocy z lądu nad morze.
-    Źródła - to miejsce przecięcia się warstwy wodonośnej z powierzchnią ziemi, można wyróżnić źródła dolinne, warstwowe i szczelinowe.
-    Termy - inaczej wody termalne (cieplice), to wody, których temperatura jest wyższa niż średnia roczna temperatura na danym obszarze.
-    Gejzery - są to źródła gorącej wody, które regularnych odstępach czasu wyrzucają ją w powietrze, występują w obszarach aktywnych wulkanicznie.
-    Jezioro - to naturalny zbiornik wodny, który nie posiada bezpośredniego połączenia z morzem, można wyróżnić jeziora: tektoniczne, polodowcowe, nadbrzeżne, reliktowe, przyrzeczne, wulkaniczne czy pochodzenia kosmicznego.
-    Rzeka - to naturalny ciek wodny, płynący stale lub okresowo, zasilany głównie opadami atmosferycznymi, które spadły w dorzeczu danej rzeki.
-    Dorzecze - to obszar, z którego wszystkie wody są odprowadzane do rzeki głównej.
-    System rzeczny - tworzy go rzeka główna wraz ze wszystkimi swoimi dopływami.
-    Zlewisko - obszar na lądzie, z którego wszystkie wody spływają do jednego zbiornika wodnego (morza).
-    Dział wodny - inaczej nazywany wododziałem stanowi granicę między dorzeczami lub zlewiskami.
-    Minerał - to związek lub pierwiastek chemiczny o określonym składzie i właściwościach, wchodzi w skład między innymi skorupy ziemskiej, Księżyca czy meteorytów.
-    Skała - może być luźnym lub zwięzłym skupieniem jednego lub wielu rodzajów minerałów, utworzonym w sposób, wyróżnia się skały magmowe, osadowe i metamorficzne.
-    Magma - to płynna masa skalna zdolna to przemieszczania się, złożona z krzemianów i glinokrzemianów oraz tlenków siarki i innych gazów (CO2), efektem stygnięcia magmy jest powstawanie skał magmowych.
-    Procesy epejrogeniczne - są to długotrwałe, powolne, pionowe ruchy skorupy ziemskiej, których efektem jest podnoszenie się powierzchni lądów i dna oceanów.
-    Procesy orogeniczne - to proces wypiętrzania się gór w wyniku fałdowania osadów, wywołane przemieszczaniem się płyt litosferycznych.
-    Izostazja - stan równowagi grawitacyjnej mas skalnych w skorupie ziemskiej.
-    Plutonizm - wszelkie zjawiska pod powierzchnią Ziemi związane z działalnością magmy.
-    Intruzja - to wciskanie się magmy w szczeliny w skorupie ziemskiej.
-    Wulkanizm - wszelkie zjawiska na powierzchni Ziemi związane z działalnością magmy, która wydostaję się na zewnątrz podczas erupcji.
-    Wietrzenie - to rozpad skał pod wpływem warunków atmosferycznych, hydrosfery czy biosfery, wyróżniamy wietrzenie fizyczne, chemiczne i organiczne.
-    Grawitacyjne ruchy masowe - to przemieszczanie się słabo zwięzłej z podłożem zwietrzeliny w dół stoku w wyniku oddziaływania siły grawitacji.
-    Wydmy - są to piaszczyste wzniesienia usypane przez wiatr na pozbawionych roślinności obszarach, z reguły o asymetrycznych kształtach.
-    Zjawiska krasowe - to procesy erozyjne polegające na rozpuszczaniu skał, w których skład wchodzi węglan wapnia, przez wodę.
-    Falowanie - to ruch wody wywołany przez wiatr.
-    Pływy - to ruchy wody zachodzące w regularnych odstępach czasu wywołane głównie siłą grawitacji Księżyca.
-    Wody artezyjskie - to wody znajdujące się w niecce pod warstwą skał nieprzepuszczalnych, które podlegają sile ciśnienia hydrostatycznego.
-    Wody zaskórne - wody występujące tuż pod powierzchnią ziemi, które są bardzo podatne na zanieczyszczenia i wpływ warunków atmosferycznych.
-    Wody gruntowe - wody zalegające trochę głębiej, są czystsze i mniej podatne na warunki zewnętrzne.
-    Lądolód - to ogromna mas lodu, która pokrywa duże obszary rozchodząc się szerokim frontem w każdym kierunku od najwyższego punktu powierzchni lądolodu.

Copyright Naturyzm Online

Wybrzeże Lazurowe (fr. Côte d'Azur), znane także jako Riwiera Francuska, to odcinek wybrzeża Morza Śródziemnego we francuskiej Prowansji (region Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe), rozciągający się od miejscowości Cassis na zachodzie (na wschód od Marsylii) aż po granicę włoską

Najważniejszy region turystyczny Francji, który odwiedza około 10 milionów turystów rocznie. Początki turystyki w tym obszarze sięgają początków XIX wieku, kiedy to w okresie zimowym przyjeżdżali tu bogaci Francuzi i Anglicy. Podczas okresu międzywojennego turyści pojawiają się także coraz częściej w okresie letnim. Po II wojnie światowej na całym wybrzeżu powstała intensywna zabudowa dla celów wypoczynkowych: hotele, mariny, kąpieliska i kasyna.

Nazwy Wybrzeże Lazurowe użył po raz pierwszy francuski pisarz Stéphen Liégeard, który w 1887 wydał książkę zatytułowaną właśnie La côte d'azur. Za to Anglicy używali już wcześniej i nadal używają określenia Riviera (do której też wliczają część włoską wybrzeża) lub French Riviera (Riwiera Francuska).

          Omawiając stan zurbanizowania współczesnego świata należało by na początek objaśnić co rozumie się pod pojęciem urbanizacja. W najprostszych słowach urbanizacje można przedstawić jako proces powstawania nowych i rozszerzania się już istniejących ośrodków miejskich, przez przyłączanie kolejnych stref podmiejskich. Propaguje się w ten sposób miejski styl życia w coraz to większej skali, oraz zwiększa się odsetek ludności miejskiej w stosunku do ogólnej liczby ludności, który jest głównym wskaźnikiem poziomu urbanizacji danego regionu. Urbanizacja to nie tylko zmiany przestrzenne to również zespół zmian demograficznych, ekonomicznych, społecznych i kulturowych.Z demograficznego punktu widzenia zwiększa się liczba ludności, z ekonomicznego zmienia się struktura zatrudniania, ludność przechodzi z pracy w rolnictwie do pracy w przemyśle, a następnie w usługach. Pod względem społecznym upowszechnia się wspomniany wcześniej miejski styl życia. O nowoczesnej urbanizacji na świecie możemy mówić od XIX wieku, kiedy to w Europie i Ameryce Północnej pojawiła się rewolucja przemysłowa. Przez wiele lat funkcja przemysłowa ośrodków miejskich miała wielki wpływ na koncentracje ludności. Obecnie to właśnie Europa i Ameryka Północna cechują się największymi wskaźnikami urbanizacji na świecie. Za przykład można podać takie państwa jak Belgia czy Wielka Brytania, gdzie wartości tego wskaźnika przekraczają ponad 90%. Najmniejsze wartości notuje się z oczywistych względów w Afryce i Azji. Dla przykładu Rwanda ma tylko 7% ludności miejskiej, co stanowi najmniejszą wartość na świecie. Państwa Ameryki Południowej posiadają wskaźniki w okolicach 65%. Pierwsze miejsce pod względem tego wskaźnika należy wspólnie do Bermudów, Kajmanów, Hongkongu i Singapuru, gdzie wynosi on 100%, trzeba jednak zauważyć, że są to niewielkie państwa-miasta, stąd nie powinien dziwić nas ten fakt. O wciąż rozwijającym się procesie urbanizacji może świadczyć liczba nowych 1 milionowych miast, których w 1900 roku było zaledwie 10, a dziś jest ich około 400. Proces ten jednak wyhamowuje w krajach najbardziej rozwiniętych, gdzie mamy już do czynienia z dezurbanizacjom, czyli odpływem ludności miejskiej na wieś. Urbanizacja tak jak prawie każde zjawisko ma swoje pozytywne i negatywne skutki. Za pozytywne można na pewno uznać łatwiejszy wybór i dostęp do pracy, łatwiejszy dostęp do usług i informacji. Za negatywne natomiast to, że wraz ze wzrostem liczby ludności pogarsza się poziom i jakość życia, między innymi poprzez pogorszenie dostępu do wody, zanieczyszczenie środowiska, wzrost bezrobocia i przestępczości. Dlatego coraz częściej zamożna ludność miejska decyduje się na przeprowadzkę na wieś.

Copyright Naturyzm Online

2. Typologia turystów

Streszczenie